W książkach tej autorki zaczytywały się przez lata kolejne pokolenia Polaków. Irena Jurgielewiczowa, bo o niej mowa, to pisarka, której sława przypadła głównie na czasy PRL.
Kim była Irena Jurgielewiczowa?
Autorka wielu książek dla dzieci i młodzieży urodziła się 13 stycznia 1903 roku w Działoszynie koło Wielunia. Gdyby żyła obchodziłaby właśnie 123. urodziny. Irena Jurgielewiczowa pochodziła z rodziny inteligenckiej. Jej ojciec był lekarzem. W 1905 roku zamieszkała w Warszawie i tu spędziła kolejne lata swojego życia.
Irena Jurgielewiczowa była absolwentką filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. W 1928 roku została doktorem. Jej rozprawa nosiła tytuł "Technika powieści Stefana Żeromskiego". Irena Jurgielewiczowa skończyła również pedagogikę na Wolnej Wszechnicy Polskiej (WWP). Chwilę po zakończeniu studiów rozpoczęła pracę w zawodzie.
Kiedy Irena Jurgielewiczowa zaczęła pisać książki?
Pisarka podczas wojny była porucznikiem Armii Krajowej ps. Isia. W Szarych Szeregach wydawała "Pismo Młodych". W czasie powstania warszawskiego przebywała w Oddziale V Komendy Głównej AK w Śródmieściu jako łączniczka. Kiedy powstanie się zakończyło trafiła do niewoli. Przebywała w obozie jenieckim Stalag IV B. Po wyzwoleniu w 1945 roku wyjechała do Paryża, jednak rok później wróciła do Warszawy.
Ta książka Ireny Jurgielewiczowej jest szkolną lekturą
Pisać zaczęła tuż po wojnie. Najpierw spod jej pióra wyszły książki dla młodszych dzieci. To m.in. takie tytuły jak "Historia o czterech warszawskich pstroczkach" (1948), "O chłopcu, który szukał domu" (1957) czy "Kajtek, warszawski szpak" (1958). Młodzi Polacy zaczytywali się w jej utworach takich jak:
- "Niespokojne godziny" (1964)
- "Wszystko inaczej" (1968)
- "Inna?" (1975)
- "Ten obcy" (1961).
Ta ostatnia, czyli "Ten obcy" od lat jest szkolną lekturą. Opowieść ta w 1964 roku znalazła się na Liście Honorowej IBBY. Przetłumaczono ją na wiele języków. Irena Jurgieliewicz zmarła w wieku 100 lat. Odeszła 25 maja 2003 roku. Została pochowana na Starych Powązkach w Warszawie.