Gdyby żyła, skończyłaby 184 lata. Maria Konopnicka, bo o niej mowa, do dziś uchodzi za jedną z najsłynniejszych polskich pisarek. Spod jej pióra wyszły takie utwory jak "O krasnoludkach i o sierotce Marysi" "czy "Na jagody" a także "O Janku Wędrowniczku".
Wychowywała się bez matki
Na świat przyszła 23 maja 1842 roku w Suwałkach. Przez lata trudno było podać dokładną datę jej urodzenia, bo ona sama odmładzała się o kilka lat a swojego młodszego brata przedstawiała jako starszego.
Życie Marii Konopnickiej nie było usłane różami. Już jako 12-letnia dziewczynka musiała zmierzyć się z utratą matki. Dorastała wychowywana przez ojca. Miała cztery siostry i wspomnianego starszego brata. Pisarka była wychowywana w duchu patriotycznym oraz surowych nauk moralnych. Musiała zmierzyć się nie tylko ze stratą matki, ale też brata. Jan zginął w 1863 roku. Brał udział w powstaniu styczniowym.
Co napisała Maria Konopnicka?
Maria Konopnicka debiutowała w 1870 w Kaliszu wierszem "W zimowy poranek" (podpisanym Maria z W.K.) w dzienniku "Kaliszanin". Dosyć szybko jej twórczość poetycka przepełniona patriotyzmem i szczerym liryzmem, stylizowana "na swojską nutę" zdobyła powszechne uznanie.
Pisarka redagowała i współpracowała z pismami dla kobiet takimi jak "Bluszcz" oraz "Świt". W latach 80. XIX wieku zaczęła pisać również nowele. Spod jej pióra wyszły m.in. takie utwory jak:
- "Mendel Gdański"
- "Dym"
- "Nasza szkapa"
- "O Janku Wędrowniczku"
- "O krasnoludkach i o sierotce Marysi"
- "Na jagody"
To właśnie z baśni i wierszy dla dzieci Maria Konopnicka zapisała się w świadomości polskich czytelników najbardziej. Polskie dzieci do dziś czytają to, co napisała.
Maria Konopnicka miała ośmioro dzieci
Nazwisko, które nosiła i z którego była znana, to nazwisko jej męża. Jako panna nazywała się Maria Wasiłowska. W 1862 roku poślubiła Jarosława Konopnickiego herbu Jastrzębiec. Mąż był starszy od niej o 12 lat. Podczas ośmiu lat ich małżeństwa na świat przyszło ośmioro dzieci. Byli to: Tadeusz, bliźnięta Stefan i Władysław, Stanisław, Zofia, Helena Janina, Jan oraz Laura. Dwóch synów zmarło tuż po porodzie.
Małżeństwo Marii Konopnickiej nie należało do najbardziej udanych. Nie mogła znieść ograniczeń, jakie narzucał jej mąż. Nie chciała być na jego utrzymaniu i nie odpowiadała jej rola gospodyni domowej. Jarosław nie był z kolei przychylny temu, że jego żona zajmuje się pisaniem. Konopnicka nie zrezygnowała ze swojej pasji. Kontynuowała swoją karierę. Jej poemat "W górach" zyskał pozytywne recenzje od samego Henryka Sienkiewicza.
Maria Konopnicka dzieliła dzieci na "dobre" i "złe"
W 1876 pisarka rozstała się z mężem. Wraz z dziećmi wyprowadziła się do Warszawy i zarabiała na życie udzielając korepetycji. Dzieliła swoje dzieci na trójkę "złą" i "dobrą". Postanowiła się w pewnym momencie od nich uniezależnić.
Gdy najmłodsza córka poszła do szkoły, Maria Konopnicka wyjechała ze stolicy. Odwiedzała dzieci, wspomagała finansowo i pisała do nich listy, ale dużo podróżowała m.in. do Wenecji, Zakopanego, Monachium czy Krakowa. Doszło do tego, że jedną ze swoich córek postanowiła na dobre wykreślić ze swojego życia. Wyrzekła się Heleny. Nazywała ją "wyrodkiem" lub "okropną istotą".
Dlaczego Maria Konopnicka wyrzekła się córki?
Dziewczyna już jako dorosła kobieta zaszła w ciążę i urodziła nieślubne dziecko. Konopnicka traktowała wnuka jako ciężar, za który trzeba płacić. Pisała o tym w listach do najmłodszej córki Laury. Nie był to jednak jedyny problem z Heleną. Dziewczyna oskarżana była o kradzieże, sfingowała odebranie sobie życia a nawet miała próbować targnąć się na życie matki. Gdy przebywała w zakładach zamkniętych, Konopnicka całkowicie się od niej odcięła. Namawiała męża, by również to zrobił, ale ten się na to nie zgodził.
Helena zmarła 25 stycznia 1904 w Drewnicy, a jej syn, Jerzy Wacław Konopnicki, urodzony w Warszawie 21 czerwca 1889, zmarł oddany na wychowanie zatrudnionej mamki w Lewiczynie koło Grójca 4 lutego 1892.
Żal mi wielki matki, która z powodu tej córki uciekła wprost z Warszawy - pisał do Elizy Orzeszkowej Leopold Méyet, przyjaciel obu pisarek. Rzeczywiście Konopnicka opuściła Warszawę i do końca życia mieszkała poza granicami Królestwa. Przebywała m.in. w Galicji, Włoszech, Szwajcarii, czy Francji.
Maria Konopnicka zmarła na zapalenie płuc 8 października 1910 w sanatorium „Kisielki” we Lwowie. Została pochowana 11 października 1910 na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie. Jej pogrzeb był manifestacją patriotyczną, w której wzięło udział ok. 50 tys. osób.
